Ciekawą ofertą w piekarniach mogą być regionalne włoskie chlebki, sprzedawane same lub z dodatkami, jako przekąska na drogę czy dodatek do innych dań.

Carasau pochodzi z Sardynii, z rejonu Barbagia. Jest to płaski, okrągły chlebek (dyski ok. 40-centymetrowe) wykonany starodawną, tradycyjną metodą z samej mąki i wody. Przypomina chleby z odległych czasów z terenów
Mezopotamii, Środkowego Wchodu i Palestyny za czasów Jezusa. Nie ma miękiszu, zawiera bardzo mało wody, co pozwala na jego bardzo długie przechowywanie. Z tego powodu był stosowany jako pożywienie pasterzy, którzy mogli go zabrać na długi czas wypasu zwierząt. Swoją specyficzną chrupkość zawdzięcza ponownemu pieczeniu.

Innym tradycyjnym, regionalnym chlebem z Włoch jest puccia - chlebek pochodzący z rejonu Puglii, a dokładniej Salento, Taranto i Lecce, z południowych Włoch. Puccia to małe, kuliste chlebki o średnicy ok. 20-30 cm, wykonywane z tego samego ciasta co pizza czy chleb. Słowo puccia miałoby pochodzić od łacińskiego buccellatum, co znaczy tyle, co „podzielony na wiele małych kawałków”. Za czasów rzymskich puccia była używana jako chleb dla wojsk. Z czasem ewoluowała do nowych form i wersji, np. odmiana z oliwkami to uliata lub puccedda.

Zachęcamy do lektury artykułu Carasau i puccia. Regionalne chlebki z Włoch”. Znajdą w nim Państwo receptury, genezę, typy oraz sposoby ich serwowania.

Fot. Thinkstock